De lancering van volgende week is belangrijk. Veel.
Als alles goed gaat, zal SpaceX de hoogste en krachtigste raket ooit de lucht in sturen. Het is niet zomaar een test. Het is een cruciaal moment voor de droom van NASA om in 2028 weer mensen op de maan te zetten. Het bureau houdt dit nauwlettend in de gaten. Starship is het voertuig waarop ze hebben ingezet.
Deze puzzel bestaat uit twee stukjes. De bovenste fase is het ruimteschip. De onderste fase is Super Heavy. Sinds oktober zijn ingenieurs bezig met het aanpassen van beide. Uitgebreid.
De twaalfde testvlucht zou al op 19 mei kunnen plaatsvinden. Het gebeurt vanaf een gloednieuw platform op Starbase in Texas. De inzet voelt hoog. Nieuwe hardware. Vers beton. Druk.
De hardwarestapel omdraaien
Dit is versie 3. Beide fasen zijn geüpgraded. Beiden draaien op Raptor-motoren die eveneens versie 3 zijn. Deze motoren zijn voorheen slechts kort getest. Nu staan zij centraal.
Kijk naar de Super Heavy lagere trap. Vroeger had het vier roostervinnen om het door de atmosfeer naar huis te sturen. Nu zijn het er drie. Maar ze zijn 50 procent groter. Het is een andere indeling.
Het bovenste ruimteschip kreeg een grotere brandstoftank. Het heeft uitrusting voor het bijtanken in een baan om de aarde. Ook de hittebestendige tegels zijn verbeterd. Al deze veranderingen stapelen zich op.
De hele stapel is 124 meter hoog. Dat is een meter groter dan versie 2. Het doet het huidige Space Launch System van NASA, dat slechts 98 meter hoog is, in de schaduw staan. Hij verslaat zelfs de Saturn V. De maanraket uit de jaren 60 en 70 was 111 meter lang. Dit ding is groter.
Ruwe kracht
75.000 kilonewton stuwkracht.
Dat aantal is bijna het dubbele van wat de SLS produceert. Het is de krachtigste raket die ooit is gelanceerd. Over hoe krachtig hebben we het?
Alistair John van de Universiteit van Sheffield heeft de cijfers doorgenomen. Het piekvermogen van al die motoren bij elkaar overstijgt op ieder moment de totale elektriciteitsopwekking van Duitsland. ‘Het is enorm’, zei John.
Elon Musk wil het gebruiken voor satellieten. Hij wil het zeker voor Mars gebruiken. Maar NASA ziet iets anders.
Starship werd uitgekozen als een van de twee commerciële landers voor het Artemis-programma. Blue Origin is de andere kanshebber. Jeff Bezos steunt hen. Concurrentie? Zeker. Maar het doel is hetzelfde.
Artemis I stuurde in 2022 een onbemande capsule naar de maan. Artemis II stuurde eerder dit jaar vier astronauten rond de maan. Verder dan iemand ooit is gegaan.
Artemis III is de volgende grote stap. De bemanning zal lanceren op Orion bovenop SLS. Ze ontmoeten elkaar in een lage baan om de aarde met een lander van SpaceX of Blue Origin. Of allebei. Het plan is om de lander daar bij te tanken. Ga dan naar de oppervlakte. Artemis IV mikt op 2028.
Faal snel
Dit is geen traditionele lucht- en ruimtevaarttechniek. Het is de snelheid van Silicon Valley. Breek dingen. Leer snel.
Tot nu toe 11 testvluchten. Zes successen. Vijf mislukkingen.
SpaceX gaf geen commentaar toen daarom werd gevraagd. NASA ook niet. Dat is niet nodig. De gegevens zijn openbaar.
Peter Shaw van Kingston University London denkt dat ze op de goede weg zijn. “Raketwetenschap is moeilijk”, zegt hij. “Kunnen ze het doen? Ja.” Hij heeft alle vertrouwen in de tijdlijn. Zelfs als er meer mislukkingen zijn. Nog vijf? Misschien. Ze zullen herhalen. Ze zullen het repareren.
Versie 3 is de sleutel. Alistair John noemt het de eerste test van het productiemodel. De vorige versies waren prototypes. Deze is de basis voor het Human Lander System.
De lander zal veranderingen nodig hebben. Verschillende motoren voor de zwakke zwaartekracht van de maan. Geen hitteschild omdat het niet opnieuw in de atmosfeer van de aarde zal komen. Maar de kerntechnologie? Dat wordt nu getest.
Het gaat om betrouwbaarheid. Het monster laten werken. Keer op keer.
