Drankjes tellen is de gemakkelijkste manier om te bezuinigen

10

Het gaat niet om wilskracht. Of koude kalkoen.

Althans niet volgens recente gegevens. Wetenschappers testten bijna 8.00 mensen en vonden een verrassend botte manier om ze minder te laten drinken. Het werkt. Maar het vereist twee heel specifieke dingen.

Eerst. Angst. Of beter gezegd: het koude, harde feit dat alcohol kanker veroorzaakt. Seconde. Tellen. Gewoon tellen. Elk glas.

Het onderzoek komt uit Australië en wordt geleid door econoom en consumentenpsycholoog Simone Pettig van het George Institute for Global Health. Ze publiceerde dit in Addictive Behaviors. De strategie? Laat mensen zien dat drinken hun risico op kanker verhoogt. Vertel ze dan dat ze elke eenheid alcohol moeten optellen. Dat is alles.

Het is eenvoudig. Te simpel misschien.

“Mensen vertellen dat alcohol kanker veroorzaakt is slechts een deel van de oplossing – we moeten ze ook manieren geven om actie te ondernemen om hun risico te verminderen,” zei Pettigrew.

De meeste gezondheidsadvertenties stoppen bij de schriktactiek. Ze vertonen leverschade of een gerimpelde huid. Deze aanpak combineerde die waarschuwing met een concrete, mechanische taak: de tel bijhouden. En het bewoog de naald.

Hier is de uitsplitsing. Onderzoekers ondervroegen bijna 8.00 deelnemers op drie punten gedurende zes weken. Eén groep zag een tv-advertentie waarin alcohol in verband werd gebracht met kanker en kreeg de suggestie om drankjes te tellen. De controlegroepen? Ze zagen verschillende berichten. Sommigen kregen te horen dat ze een grens moesten kiezen en zich daaraan moesten houden. Anderen kregen algemene waarschuwingen.

Alleen de groep die kanker plus telt, verminderde daadwerkelijk hun inname. Aanzienlijk. Niet alleen geprobeerd. Deed.

Waarom? Omdat weten dat alcohol kankerverwekkend is, niet genoeg is. De meeste mensen beseffen het niet. Zelfs als ze dat wel doen, missen ze de tool om het te beheren. Het tellen van krachten betrokkenheid. Het verandert drinken in een maatstaf, niet in een stemming.

Is dat het? Niet helemaal. De gezondheidsrisico’s zijn hoog. De WHO schrijft tot 7% ​​van de voortijdige sterfgevallen wereldwijd toe aan alcohol. Naast kanker heb je ook hartziekten. Spijsverteringsproblemen. dementie. Dood. Het zijn veel slechte resultaten voor één slechte gewoonte.

Pettigrew merkt op dat de middelen voor schadebeperkingscampagnes krap zijn. We kunnen niet zomaar geld gooien naar vage bewustmakingsposters. We hebben nodig wat werkt. De telmethode is goedkoop. Het vereist geen nieuw beleid, geen hogere belastingen, alleen een verandering in de manier waarop je over die stroom denkt.

Zal dit voor jou werken? Misschien. De deelnemers aan de studie waren in grote lijnen representatief voor de Australische drinkpopulatie. Het is geen universele sleutel. Maar het is toch een sleutel.

Wij proberen de beschikbaarheid te beheersen. Wij belasten geesten. Wij regelen de verkoopuren. Uiteindelijk komt het echter op jou aan. Wat gebeurt er tussen je hersenen en die fles?

“Er zijn beperkte middelen beschikbaar voor campagnes om de schade aan alcohol te beperken, dus het is belangrijk om uit te zoeken welke boodschap het beste aanslaat”

Dus tel misschien je volgende drankje. Maak je geen zorgen om perfect te zijn. Tel maar.

Wie houdt het echt bij?