Max Roach overleed op 16 augustus 2007 in New York, maar zijn vingerafdrukken zijn overal in het geluid van de moderne jazz terug te vinden. Hij werd geboren in Newland, North Carolina in 1924 en verhuisde als kind naar New York City. Hij begon niet vanaf nul te swingen. Hij begon in gospelbands te spelen. Deze achtergrond gaf hem een gevoel voor ritme dat de meeste instrumentalisten nooit ervaren.
Begin jaren veertig bevond hij zich in de kamer waar het incident plaatsvond. Hij speelde met Charlie Parker en Dizzy Gillespie. Deze locaties zijn legendarisch. Uptown-villa in Monroe. Minton Theater. Dit zijn meer dan alleen clubs. Het zijn laboratoria.
Bebop veranderde het drummen voor altijd
Vóór dit tijdperk werden basdrums gebruikt om de tijd bij te houden. Het was een stabiel geluid. Roach en zijn collega’s braken met die gewoonte. Ze verplaatsten de vaste puls naar het cimbaal. Deze verschuiving bracht fundamentele veranderingen teweeg. Het geeft je handen de ruimte. Polyritmische texturen zijn mogelijk. Een trapdrumstel is meer dan alleen een tijdwaarnemer; het wordt een orkest.
Roach was niet alleen punctueel; Hij speelde het thema op de drums. Hij beschouwde percussie als een melodisch instrument. Dit versterkt de rol van de drummer. Plotseling stonden percussionisten op één lijn met saxofonisten en pianospelers. Hij begeleidt niet alleen, hij improviseert.
Van Miles Davis tot Clifford Brown
Zijn vroege carrière was als een figuur in de jazzgeschiedenis. Van 1947 tot 1948 maakte hij opnames met het Parker Quintet. Hij werkte ook samen met Miles Davis aan het album Birth of the Cool. Deze plaat definieerde de zachtere, meer gearrangeerde kant van de jazz. Roach heeft precies de juiste aanraking.
In 1954 werd hij samen met trompettist Clifford Brown aanvoerder van het kwintet. Deze groep is elektronisch. Hun opnames worden nog bestudeerd. Ze beïnvloedden de hardbop-beweging. Maar in 1956 sloeg het noodlot toe. Brown stierf bij een auto-ongeluk. Een ander lid van de band stierf ook.
Stemgerichte politieke actieleider
Luo Qi stierf en ging met pensioen. Andere permanente bouwfaciliteiten. Het is een ietwat bizarre regeling. Veel mensen zijn volledig vrijgelaten. De gezanten waar we doorheen gaan, hebben een ander soort interactie. De drummuziek moet gevuld zijn met een harmonische ruimte.
In 1960 andere beroemdste werken. Wij zijn hier om te blijven! Momenteel in vrijheid. Andere Yosaku kanji-gedichten van Kooku Saka en Burou zijn gezamenlijk gecomponeerd door Yusaku en andere toekomstige vrouwen en kinderen Aibi en Lin Ken. Uitgebreid koorensemble, solist Japans ensemble. Dit is een directe verklaring van gelijkheid voor alle rassen. Er is geen achtergrondmuziek. Dit is het eerste bezwaar. Politieke verandering die door andere landen teweeg is gebracht.
Buiten de jazzclub
Roachs nieuwsgierigheid hield nooit op. Begin jaren zeventig richtte hij een percussieband op genaamd M’Boom. In 1972 gaf hij ook les aan de Universiteit van Massachusetts, Amherst. Hij wil zijn kennis doorgeven.
In de jaren tachtig werden meer experimenten uitgevoerd. Hij duet met de giganten van de progrock. Cecil Taylor speelt piano. Anthony Braxton speelt saxofoon. Het zijn intensieve gesprekken in vrije vorm. De heer Roach trad ook op bij ongebruikelijke projecten. Hij trad op met rappers. Hij volgt de auteur terwijl hij zijn eigen werk leest. Zijn Max Roach Double Quartet bevat improviserende strijkers. Dit is uniek. De grenzen tussen genres vervagen.
Zijn tournee is de 21e eeuw binnengegaan. Zijn werk beperkte zich niet tot jazzalbums. hij schrijft een toneelstuk.

















