Shogi is een soort Japans schaakspel, maar de geschiedenis ervan is enigszins onduidelijk. Traditioneel wordt aangenomen dat het zijn oorsprong heeft in India en vervolgens via China en Korea naar Japan is gekomen, maar de exacte datum is onbekend. Wat wel duidelijk is, is dat het DNA deelt met het westerse en Chinese schaakspel. Dit is een strategiespel voor twee spelers waarbij het speelbord stukken met verschillende krachten bevat. Het doel is hetzelfde als dat van zijn neef: de koning van je tegenstander schaakmat zetten.
Maar waar het interessant wordt, is de uitvoering.
Bord en opstelling
Het shogibord heeft 9 x 9 vierkanten en in totaal 81 vierkanten. Vergelijk dit met het westerse 8×8 (64 vierkanten) schaakbord of het 9×10 stippenraster van het Chinese schaakbord. Het verschil zit niet alleen in de geometrie.
In Shogi zijn de stukken niet gekleurd, dus het is onmogelijk om te zeggen welke van wie is. De spelers worden wit en zwart genoemd, waarbij zwart eerst aan de beurt is. De stukken zelf zijn platte, puntige piramides met Japanse karakters erop gedrukt om hun waarde aan te geven. De fooi is richting de andere partij.
Elke speler begint met 20 stukken. Symmetrisch plaatsen, maar op een andere manier. De derde rij heeft 9 stuks (fu ). De toren bevindt zich één vierkant schuin van de rechterhoek. De loper (kaku ) bevindt zich één vierkant diagonaal vanaf de linkerhoek. De eerste rij bestaat uit de zware hitters: Lance (Kyosha ), Knight (Keima ), Ginsho (Ginsho ), Kinsho (Kinsho ), Osho (Oshou ), en is naar achteren gespiegeld.
Shogi is uniek onder de schaakvarianten omdat geslagen stukken niet sterven en opnieuw kunnen worden gespeeld als onderdeel van de strijdkrachten van een ontvoerder.
Dit is het meest onderscheidende kenmerk van dit spel. Als je bij westers schaken een stuk slaat, verdwijnt het. De stukken die je in Shogi verovert, worden van jou. In plaats van bestaande stukken te verplaatsen, kunt u ze op eigen kracht terug op het bord zetten. Deze recycling van hulpbronnen maakt het spel ongelooflijk diep.
Verplaatsen en vastleggen
Stukken vangen precies de manier waarop ze bewegen. Er zijn hier geen mooie elementen zoals pion en passant of Diagonal Capture. Net als westerse schaakstukken kunnen alleen ridders over andere schaakstukken springen.
De meeste stukken hebben bewegingen op korte afstand. Dit betekent dat het spel doorgaans langzamer vordert dan andere schaakvarianten. Laten we eens kijken naar de mobiliteit:
- Koning: Verplaats één veld in een willekeurige richting. 8 mogelijke zetten.
- Goud Algemeen: Verplaats één veld in elke richting, behalve diagonaal naar achteren. Zes zetten.
- Zilver Algemeen: Verplaats één veld in elke richting, behalve achteruit en horizontaal. Vijf bewegingen.
- ** Pion:** Ga één veld vooruit.
- Lans: Ga een willekeurig aantal lege vakjes vooruit.
- Ridder: Spring twee rijen vooruit en één vierkant aan elke kant. Het is aanzienlijk zwakker dan de Western Knight, die naar 8 verschillende vierkanten kan bewegen.
- Bisschop: Verschuif een willekeurig aantal onbelemmerde vierkanten diagonaal. Het op een na krachtigste startstuk.
- Rook: Verschuif het gewenste aantal onbelemmerde vierkanten horizontaal of verticaal. Het is het krachtigste stuk, vooral als je het vijandelijk gebied aanvalt (eerste 3 rijen).
Promotieregels
Promotiestrategieën veranderen. Met uitzondering van koningen en goud kunnen bijna alle stukken worden geüpgraded wanneer ze vijandelijk gebied betreden, verplaatsen of verlaten. Als het stuk geen geldige zetten meer heeft, moet het gepromoveerd worden. Dit gebeurt wanneer een pion, lans of paard de laatste rij bereikt, of wanneer een paard de voorlaatste rij bereikt.
Wanneer je het stuk omdraait, wordt de gepromoveerde rang op de achterkant gemarkeerd.
- Pionnen, ridders, lansen, zilver worden gepromoveerd tot Gouden Generaal.
- Gepromoveerde bisschoppen (bekend als drakenpaarden of ryuma ) krijgen de mogelijkheid om één vakje verticaal of horizontaal te verplaatsen.
- Gepromoveerde torens (bekend als drakenkoningen of ryu ) krijgen de mogelijkheid om één vierkant in elke diagonale richting te verplaatsen.
Stukken die in vijandelijk gebied vallen, kunnen de volgende keer dat ze bewegen promotie maken.
Het eindeloze spel
Omdat de stukken gerecycled kunnen worden, eindigt shogi bijna nooit in een gelijkspel. Er zal altijd voldoende materiaal zijn om een schaakmat te forceren. Herhaalde zetten zijn niet toegestaan, zoals eeuwig schaak bij westers schaken. Als een speler een reeks herhalingen begint, moet hij stoppen of het spel verspelen.
Het resultaat? Een spel dat levend aanvoelt. De bestuursstatus verandert voortdurend. Het machtsevenwicht is nooit statisch. Het gaat niet alleen om het spelen tegen de stukken van je tegenstander. Je speelt tegen hun potentiële toekomstige zetten die misschien al in je zak zitten.
Waarom is dit belangrijk? Het verandert je kijk op verlies. Bij schaken is het verliezen van een toren een crisis. In Shogi is het een lening. De spanning komt doordat je weet dat je tegenstander op elk moment zijn stukken weer in het gevecht kan brengen, vaak op een manier die je niet had verwacht.
Dit is een spel dat geduld vereist. En het vreemde, mooie feit. Niets is echt verloren.
