Michael Jackson brak niet alleen records; hij doorbrak barrières. De King of Pop won tijdens zijn leven dertien Grammy Awards. Een groot deel van die hardware kwam van het monsteralbum Thriller uit 1982. Die ene plaat alleen al leverde hem acht Grammy’s op. Het blijft niet voor niets een van de meest gedecoreerde albums uit de muziekgeschiedenis.
Zijn status ging niet alleen over kaartnummers. De industrie erkende zijn genialiteit formeel via de Rock and Roll Hall of Fame. Hij heeft een zeldzame dubbele inductie. In 1997 trad hij toe als lid van de Jackson 5. Hij was toen een kindartiest en toerde en nam samen met zijn broers op. Het toonde aan dat zijn wortels diep lagen in de dynamiek van R&B en popgroepen.
Toen kwam de solo-introductie in 2001. Dit versterkte zijn individuele erfenis. Het scheidde het icoon van de familiedaad.
“Jackson hielp de deuren te openen voor zwarte artiesten op radio en televisie, met name MTV.”
Vóór Thriller en de video “Billie Jean” was de reguliere televisie een andere wereld. MTV werd vaak bekritiseerd vanwege het gebrek aan diversiteit. Ze beweerden dat ze geen zwarte artiesten speelden omdat de stations hen niet genoeg muziek stuurden. Jackson veranderde dat verhaal. Hij vroeg niet alleen om zendtijd; hij eiste het.
Het succes van Billie Jean en Beat It dwong de hand van het netwerk. De video’s waren te groot om te negeren. Kijkers bleven bellen. De stations hadden geen andere keuze dan ze uit te zenden. Deze verandering heeft Jackson niet alleen geholpen. Het maakte de weg vrij voor toekomstige zwarte artiesten om op MTV te komen. Het opende de deuren voor een generatie artiesten die anders buitengesloten zouden zijn geweest.
Zijn invloed reikt verder dan onderscheidingen. Het zit in de culturele verschuiving die hij veroorzaakte. Hij bewees dat een zwarte kunstenaar de mondiale popcultuur op zijn eigen voorwaarden kon domineren. De Grammy’s en de Hall of Fame zijn slechts een bewijs van wat er al op straat en in de ether gebeurde.
