Pierwsza pełnia księżyca w 2026 r., zwana Wilczym Księżycem, osiągnęła swój szczyt w sobotę 3 stycznia i została uchwycona na zapierających dech w piersiach zdjęciach przez fotografów z całego świata. Tegoroczne wydarzenie było szczególnie godne uwagi, ponieważ zbiegło się z superksiężycem, dzięki czemu księżycowy spektakl na niebie był jeszcze jaśniejszy i większy.
Pochodzenie nazwy
Nazwa „Wolf Moon” ma głębokie korzenie zarówno w tradycji rdzennych Amerykanów, jak i anglosaskich. Historycznie rzecz biorąc, styczniowa pełnia księżyca była kojarzona ze zwiększoną aktywnością wilków; zimowy głód zmusił te drapieżniki do częstszego wycia w pobliżu siedzib ludzkich. Nazwa odzwierciedla starożytne powiązanie między cyklami księżycowymi a naturalnym zachowaniem.
Dlaczego ten księżyc był wyjątkowy?
Ta konkretna pełnia była superksiężycem, co oznacza, że na swojej orbicie wydawał się bliżej Ziemi. Ta bliskość sprawiła, że był znacznie jaśniejszy i większy niż normalny księżyc w pełni. Według niebiańskich obserwatorów superksiężyc tej wielkości będzie widoczny ponownie dopiero w listopadzie, co czyni styczniowe wydarzenie wyjątkową okazją do obserwacji.
Fotografowie z całej półkuli północnej uchwycili ten moment, dzieląc się oszałamiającymi zdjęciami ciała niebieskiego. Fotografie ukazują wspaniałość księżyca na tle zimowego krajobrazu, podkreślając jego wizualny wpływ.
Tegoroczny Wilczy Księżyc był rzadkim połączeniem znaczenia kulturowego i widoczności astronomicznej. Superksiężyce są zawsze spektakularnym widowiskiem, ale ich moment w połączeniu z tradycjami historycznymi dodaje kolejnej warstwy znaczeń.
Wydarzenie przypomina o wieloletniej fascynacji ludzkości Księżycem, łącząc starożytne wierzenia ze współczesnymi zjawiskami astronomicznymi. Pojawienie się Wilczego Księżyca podkreśla piękno i przewidywalność niebiańskich wydarzeń, zapewniając chwilę zachwytu w sercu zimy.
