W świadomości społecznej Stanów Zjednoczonych pojawiła się poważna luka w rozumieniu zasad regulacji nikotyny. Według niedawnego badania opublikowanego w czasopiśmie Pediatrics większość rodziców i opiekunów nie zdaje sobie sprawy, że minimalny wiek umożliwiający zakup wyrobów tytoniowych to 21 lat.
Dysproporcja w świadomości
Wyniki badania zaprezentowane przez naukowców z Uniwersytetu Stanforda wskazują na uderzającą różnicę w postrzeganiu produktów objętych ograniczeniami wiekowymi. W badaniu, w którym wzięło udział ponad 2000 rodziców i opiekunów dzieci w wieku szkolnym podstawowym i ponadgimnazjalnym, mniej niż połowa respondentów poprawnie określiła wiek, w którym można dokonać zakupu wyrobów tytoniowych.
Stanowi to jasną sprzeczność z zasadami dotyczącymi picia alkoholu:
– Wiek legalnego spożywania alkoholu (21 lat): 82% rodziców odpowiedziało poprawnie.
– Dopuszczalny wiek palenia tytoniu (21 lat): Mniej niż 50% rodziców odpowiedziało poprawnie.
Ta rozbieżność sugeruje, że chociaż próg 21 lat jest mocno zakorzeniony w świadomości społecznej dotyczącej alkoholu, federalna zmiana przepisów dotyczących wyrobów tytoniowych uchwalona w 2019 r. nie spotkała się jeszcze z tak powszechną akceptacją.
Przejście na ustawę Tobacco 21
Krajobraz prawny znacząco się zmienił w 2019 r., kiedy federalny limit wiekowy dla zakupu papierosów, waporyzatorów, saszetek nikotynowych i innych wyrobów tytoniowych został podniesiony z 18 do 21 lat.
Pomimo tego, że decyzja ta została podjęta na szczeblu federalnym, proces wdrażania w całym kraju był nierówny:
– Pionierzy: Niektóre gminy, np. Needham w stanie Massachusetts, wprowadziły podobne ograniczenia prawie dwadzieścia lat temu.
– Zgodność z przepisami stanowymi i federalnymi: Chociaż sprzedawcy detaliczni we wszystkich stanach mają obowiązek przestrzegać prawa federalnego, egzekwowanie prawa może być niespójne w stanach, które nie zaktualizowały jeszcze swoich lokalnych przepisów, aby były zgodne ze standardami federalnymi.
Dlaczego ograniczenia wiekowe mają znaczenie
Decyzja o podniesieniu wieku z 18 do 21 lat nie była przypadkowa; było to spowodowane danymi dotyczącymi zdrowia publicznego dotyczącymi uzależnienia od nikotyny.
Badania pokazują, że osoby, które zaczynają używać nikotyny w wieku od 18 do 20 lat, są obarczone znacznie większym ryzykiem rozwoju długotrwałego uzależnienia w porównaniu z osobami, które rozpoczęły palenie w wieku 21 lat lub później. Tworząc bufor czasowy między późnym okresem dojrzewania a wczesną dorosłością, prawodawcy dążą do zmniejszenia wskaźników palenia i wapowania wśród absolwentów szkół średnich i młodych dorosłych.
Wczesne dowody sugerują, że te przepisy działają. W regionach, w których wprowadzono przepisy dotyczące tytoniu 21, badania wykazały:
– Spadek spożycia papierosów i cygar wśród osób w wieku 18-20 lat.
– Spadek wskaźników wapowania i palenia wśród absolwentów szkół średnich.
Wniosek
Badanie ujawnia krytyczną lukę między prawem federalnym a świadomością rodziców, która może utrudniać skuteczność działań zapobiegających uzależnieniu od nikotyny. Zamknięcie tej luki w wiedzy jest niezbędne, aby w pełni wykorzystać korzyści społeczne wynikające z przepisów dotyczących tytoniu 21.
Najważniejszy wniosek: Brak świadomości rodziców na temat ograniczeń wiekowych może zmniejszyć skuteczność środków legislacyjnych mających na celu zwalczanie uzależnienia od nikotyny.
