Naukowcy odkryli, że zachowania seksualne osób tej samej płci u naczelnych innych niż ludzie mogą służyć celowi ewolucyjnemu: wzmocnieniu więzi społecznych, zwłaszcza w trudnych warunkach. Badanie opublikowane w czasopiśmie Nature Ecology & Evolution sugeruje, że takie zachowanie nie jest aberracją, ale powszechną adaptacją zaobserwowaną u 59 gatunków naczelnych, w tym szympansów, makaków i goryli.
Ewolucyjne korzenie i czynniki środowiskowe
W badaniu przeanalizowano zachowania naczelnych różnych gatunków, znajdując korelacje między interakcjami między osobami tej samej płci a czynnikami środowiskowymi, takimi jak niedobór zasobów i ryzyko ze strony drapieżników. Sugeruje to, że zachowanie to albo wyewoluowało głęboko w linii rodowej naczelnych, albo pojawiło się kilka razy niezależnie jako mechanizm spójności społecznej.
Naukowcy odkryli, że takie zachowanie było częstsze u gatunków długowiecznych z wyraźnymi różnicami w wielkości samców i samic – jest to cecha charakterystyczna dla większych, bardziej konkurencyjnych grup społecznych. Takie zachowanie obserwowano również częściej u gatunków o złożonej strukturze społecznej.
„Zachowania osób tej samej płci wydają się być zachowaniem tworzącym więź, które wzmacnia więzi, zmniejsza napięcie i agresję oraz umożliwia każdemu gatunkowi, jego szczególnemu środowisku i społeczeństwu radzenie sobie z wyzwaniami, przed którymi stoi” – wyjaśnia profesor Vincent Savolain z Imperial College w Londynie.
Konsekwencje dla ludzkich zachowań
Chociaż badacze przestrzegają przed bezpośrednim przeniesieniem wirusa na ludzi, badanie rodzi pytania dotyczące tego, jak podobne czynniki mogą wpływać na nasze zachowanie. Zespół badawczy zauważył, że współczesne społeczeństwa ludzkie mogą prezentować inne czynniki stresogenne, takie jak problemy ze zdrowiem psychicznym, które mogą być również powiązane z wyrażaniem elastyczności seksualnej.
Debata naukowa
Eksperci w tej dziedzinie zgadzają się, że badanie potwierdza pogląd, że zachowania homoseksualne są powszechne i adaptacyjne u naczelnych. Profesor Zanna Clay z Durham University podkreśla, że takie zachowanie nie jest nietypowe, ale stanowi zasadniczy element życia społecznego naczelnych, w tym człowieka. Jednak inni naukowcy, na przykład Josh Davies z Muzeum Historii Naturalnej, przestrzegają przed uproszczonymi porównaniami zachowań zwierząt i ludzi, zauważając, że złożoność człowieka sprawia, że takie ekstrapolacje są dyskusyjne.
Odkrycia podkreślają znaczenie uwzględnienia czynników środowiskowych i społecznych podczas badania ewolucji zachowań seksualnych u naczelnych. Badanie to oferuje nowy wgląd w funkcje adaptacyjne interakcji osób tej samej płci, sugerując, że jest to strategia radzenia sobie pod presją, a nie anomalia.
