Siły Kosmiczne Stanów Zjednoczonych przyznały firmie Starfish Space przełomowy kontrakt o wartości 52,5 mln dolarów, co stanowi pierwszą formalną umowę na deorbitację satelitów w konstelacjach na niskiej orbicie okołoziemskiej (LEO). Posunięcie to sygnalizuje rosnącą świadomość w zakresie zrównoważonego rozwoju przestrzeni kosmicznej i praktyczną potrzebę świadczenia usług recyklingu satelitów po wycofaniu z eksploatacji.
Kontrakt i rola przestrzeni rozgwiazd
W ramach umowy Starfish Space rozmieści statek kosmiczny Otter przeznaczony do przechwytywania i deorbitacji satelitów już w 2027 r. Pierwszym celem będzie sieć Proliferated Warfighter Space Architecture (PWSA), rosnąca konstelacja satelitów wojskowych. Wydra jest wyjątkowa pod względem zdolności do utrzymywania i deorbitacji satelitów, nawet jeśli nie były one pierwotnie zaprojektowane do takich operacji.
„Ten kontrakt i misja dowodzą, że recykling satelitów po wycofaniu z eksploatacji zapewniany przez firmę Otter może zapewnić realne korzyści operatorom konstelacji LEO” – powiedział Austin Link, współzałożyciel Starfish Space.
Firma podkreśla, że Otter znacznie zmniejsza koszty i złożoność konserwacji satelitów, dzięki czemu deorbitacja jest realną opcją dla większej liczby operatorów.
Zmiana w wojskowej strategii kosmicznej
Kontrakt odzwierciedla szerszą zmianę w podejściu armii amerykańskiej do zasobów kosmicznych. Tradycyjnie skupiano się na niewielkiej liczbie drogich, zaawansowanych technologicznie satelitów o długich cyklach rozwoju. Konstelacja PWSA oznacza przejście na tańsze i bardziej odporne satelity.
Więcej satelitów oznacza większą redundancję: jeśli przeciwnik spróbuje zniszczyć część sieci, pozostały statek kosmiczny może nadal działać. Jednak większa konstelacja oznacza również więcej potencjalnych śmieci kosmicznych, jeśli satelitami nie będą odpowiednio zarządzane pod koniec ich życia.
Dylemat śmieci kosmicznych i rozwiązanie przestrzeni kosmicznej rozgwiazdy
Rosnąca liczba satelitów w LEO rodzi krytyczne pytanie: jak zrównoważyć żywotność i zrównoważony rozwój przestrzeni kosmicznej? Operatorzy konstelacji muszą zdecydować, czy wyłączyć satelity wcześniej, aby zapobiec zanieczyszczeniu, czy też maksymalnie je wykorzystać, aby uzyskać zwrot z inwestycji.
Starfish Space pozycjonuje firmę Otter jako rozwiązanie wypełniające tę lukę. Model deorbitacji jako usługi pozwala operatorom zmaksymalizować użyteczność satelitów i polegać na firmie Otter, która zapewni odpowiedzialną utylizację, gdy nadejdzie czas. Jest to szczególnie ważne w miarę rozszerzania się konstelacji PWSA.
Sprawdzona technologia i przyszłe misje
Chociaż Otter nie ukończył jeszcze swojej pierwszej misji deorbitacyjnej, Starfish Space zademonstrował już kluczowe technologie na orbicie. Misja Otter Pup 1 przeprowadzona w 2023 r. pomyślnie wykonała manewr w promieniu 1 km od docelowego holownika kosmicznego, a późniejsze testy z udziałem pojazdów Mira firmy Impulse Space dodatkowo potwierdziły możliwości firmy.
Pierwsze misje operacyjne Wydry zaplanowano na ten rok, zapewniając cenne doświadczenie przed debiutancką misją ratowniczą Sił Kosmicznych.
Ten kontrakt jest ważnym kamieniem milowym: nie tylko potwierdza technologię Starfish Space, ale także sygnalizuje rosnące zaangażowanie amerykańskiej armii w odpowiedzialne operacje kosmiczne. Uznaje, że zrównoważone podejście do infrastruktury kosmicznej nie jest już opcjonalne, ale niezbędne dla długoterminowego bezpieczeństwa narodowego i ochrony środowiska bliskiego Ziemi.
