Robert F. Kennedy Jr., de huidige minister van Volksgezondheid, onderschreef publiekelijk de nieuwe prijsovereenkomst van president Trump met de farmaceutische giganten Novo Nordisk en Eli Lilly, waardoor lagere kosten werden veiliggesteld en de Medicare/Medicaid-dekking voor medicijnen voor gewichtsverlies werd uitgebreid. Deze stap vertegenwoordigt een belangrijke verschuiving, gezien Kennedy’s eerdere scepsis tegenover deze medicijnen en de farmaceutische industrie.
De deal, die de prijzen van medicijnen verlaagt en de toegankelijkheid vergroot, lijkt in tegenspraak te zijn met Kennedy’s retoriek uit het verleden. Nog maar een jaar geleden bekritiseerde hij Novo Nordisk omdat hij profiteerde van de Amerikaanse ‘drugsverslaving’. Het afstemmen op de agenda van Trump lijkt echter voorrang te hebben, zelfs als dit betekent dat eerder ingenomen standpunten in gevaar moeten worden gebracht.
Kennedy beschouwt de medicijnen nu als onderdeel van zijn bredere ‘gezonde voedselcampagne’, waarbij hij benadrukt dat ze geen op zichzelf staande oplossing zijn. Hij beweert dat voedingsrichtlijnen en initiatieven op het gebied van fysieke fitheid centraal blijven staan in de aanpak van chronische ziekten. Zijn standpunt is pragmatisch: hij steunt het beleid van de president en herhaalt tegelijkertijd zijn langetermijnvisie.
De verschuiving is opmerkelijk, gezien Kennedy’s eerdere veroordeling van GLP-1-medicijnen zoals Ozempic. In 2024 deed hij ze af als inferieur aan een gezond dieet, maar nu promoot hij ze als een instrument binnen een bredere gezondheidsstrategie. Deze verandering onderstreept de politieke realiteit van zijn standpunt: loyaliteit aan de regering weegt zwaarder dan ideologische consistentie.
De financiële gevolgen van de deal zijn aanzienlijk. Het Congressional Budget Office schat dat een uitgebreide Medicare-dekking de federale uitgaven in negen jaar tijd met 35 miljard dollar zou kunnen verhogen. De overeenkomst verlaagt de kosten voor bepaalde personen: Zepbound zal beschikbaar zijn voor $449/maand voor contante betalers, terwijl Medicare/Medicaid-begunstigden een eigen bijdrage van $50 zullen betalen.
Ondanks de financiële overwegingen blijven sommigen binnen Kennedy’s ‘Make America Healthy Again’ (MAHA)-beweging sceptisch. Vani Hari (Food Babe) pleit tegen het normaliseren van levenslange injecties, terwijl Alex Clark (Culture Apothecary) de afhankelijkheid van farmaceutische oplossingen in twijfel trekt.
Deze interne spanning benadrukt de uitdaging waarmee Kennedy wordt geconfronteerd: het in evenwicht brengen van het scepticisme van zijn beweging jegens Big Pharma met de beleidsagenda van de president. Sommige MAHA-aanhangers geven de voorkeur aan goedkopere, samengestelde versies van de medicijnen, terwijl anderen pleiten voor microdosering om bijwerkingen te minimaliseren.
De situatie onderstreept de bredere politieke dynamiek die een rol speelt. Kennedy’s positie wordt beperkt door loyaliteit aan Trump, ook al zet zijn beweging vraagtekens bij de afhankelijkheid van farmaceutische oplossingen. De deal vertegenwoordigt een pragmatisch compromis: het ondersteunen van het beleid van de president en tegelijkertijd een kritische houding ten opzichte van de industrie handhaven.
Uiteindelijk weerspiegelt Kennedy’s verschuiving de politieke realiteit van zijn rol. Hij laveert op een koord tussen het scepticisme van zijn beweging en de agenda van de president, waarbij hij prioriteit geeft aan afstemming boven consistentie. De deal onderstreept het pragmatische compromis dat hier speelt: het ondersteunen van de regering en tegelijkertijd een kritische houding ten opzichte van de farmaceutische industrie handhaven
