Onderzoekers hebben ontdekt dat seksueel gedrag tussen mensen van hetzelfde geslacht bij niet-menselijke primaten een evolutionair doel kan dienen: het versterken van sociale banden, vooral in uitdagende omgevingen. De studie, gepubliceerd in Nature Ecology & Evolution, suggereert dat dit gedrag geen afwijking is, maar een wijdverbreide aanpassing die is waargenomen bij 59 soorten primaten, waaronder chimpansees, makaken en gorilla’s.
Evolutionaire oorsprong en ecologische factoren
De studie analyseerde het gedrag van primaten bij verschillende soorten en onthulde een correlatie tussen interacties tussen mensen van hetzelfde geslacht en omgevingsstressoren zoals schaarste van hulpbronnen en het risico van roofdieren. Dit suggereert dat het gedrag ofwel diep in de stamboom van de primaat is geëvolueerd, ofwel meerdere keren onafhankelijk is ontstaan als mechanisme voor sociale cohesie.
Onderzoekers ontdekten dat dit gedrag vaker voorkwam bij langerlevende soorten, met uitgesproken verschillen in mannelijke en vrouwelijke grootte – eigenschappen die verband houden met grotere, meer competitieve sociale groepen. Het gedrag kwam ook vaker voor bij soorten met complexe sociale structuren.
“Gedrag van hetzelfde geslacht lijkt een affiliatief gedrag te zijn om de band te vergroten, spanning en agressie te verminderen, en om het even welke soort en hun specifieke omgeving en samenleving in staat te stellen de uitdagingen waarmee ze worden geconfronteerd te beheersen”, legt professor Vincent Savolainen van Imperial College London uit.
Implicaties voor menselijk gedrag
Hoewel onderzoekers waarschuwen voor directe extrapolatie naar mensen, roept het onderzoek vragen op over hoe soortgelijke druk ons eigen gedrag kan beïnvloeden. Het onderzoeksteam merkte op dat moderne menselijke samenlevingen verschillende stressoren kunnen vertonen, zoals geestelijke gezondheidsproblemen, die ook in verband kunnen worden gebracht met de uitdrukking van seksuele vloeibaarheid.
Wetenschappelijk debat
Deskundigen in het veld zijn het erover eens dat de studie het idee versterkt dat homoseksueel gedrag gebruikelijk is en zich aanpast bij primaten. Professor Zanna Clay van de Universiteit van Durham benadrukt dat dit gedrag niet atypisch is, maar een fundamenteel onderdeel is van het sociale leven van primaten, inclusief de mens. Andere wetenschappers, zoals Josh Davis van het Natural History Museum, waarschuwen echter voor al te eenvoudige vergelijkingen tussen dierlijk en menselijk gedrag, waarbij ze opmerken dat de menselijke complexiteit dergelijke extrapolaties controversieel maakt.
De bevindingen onderstrepen het belang van het rekening houden met omgevings- en sociale factoren bij het onderzoeken van de evolutie van seksueel gedrag bij primaten. Deze studie biedt een nieuw perspectief op de adaptieve functies van interacties tussen mensen van hetzelfde geslacht, en suggereert dat het eerder een strategie is om te overleven onder druk dan een anomalie.
